Please reload

Recent Posts

Η κατάσταση των βιβλίων μας λέει πολλά για τον τρόπο που ζούμε.

Η Εύη Καρκίτη είναι δημοσιογράφος με προυπηρεσία δεκαετιών σε ραδιόφωνο εφημερίδες  και περιοδικά  αλλά και εμπνεύστρια  των θεματικών περιηγήσεων Walking Tours.

Την ακούμε καθημερινά, 16.00 – 18.00 στη Saga στους 104.9  όπου αφιερώνει ένα μεγάλο κομμάτι στο βιβλίο με παρουσιάσεις, κριτικές προσεγγίσεις, συνεντεύξεις συγγραφέων και μεταφραστών,  προσπαθώντας  να καλύψει την εκδοτική επικαιρότητα αλλά και να θυμίσει στο κοινό ό,τι αξίζει από το παρελθόν.

 

 

Τι διαβάζετε αυτή την περίοδο;

Την Υπόθεση αρχείου” του Κλαούντιο Μάγκρις, ένα εξαιρετικά απαιτητικό βιβλίο και το “Γκόλεμ” του Πιέρ Ασουλίν. Το πρώτο το τέλειωσα διαβάζοντας με πολύ αργούς ρυθμούς, αναγκαζόμουν να γυρίσω πίσω, να διαβάσω μια σελίδα και δύο και τρεις φορές. Τώρα κρατώ σημειώσεις καθώς είναι το βιβλίο του μήνα στη λέσχη ανάγνωσης που συντονίζω κάνοντας στους εαυτούς μας ένα πολύτιμο δώρο: Να μιλάμε για δύο ώρες περίπου αποκλειστικά για βιβλία, δίνοντας χώρο και σε μια άλλη ματιά, σε μια άλλη ανάγνωση. Ο Ασουλίν ήρθε μαζί μου στην ίωση που με ταλαιπώρησε και με το σασπένς και την πυκνή πλοκή του ήταν εξαιρετική επιλογή. Δεν το τέλειωσα ακόμη. 

 

Ποιά είναι τα κριτήρια με τα οποία διαλέγετε ένα βιβλίο;

Αλήθεια πώς βρίσκουμε τα βιβλία που έχουν κάτι να μας πουν, που μας αφορούν; Ο καθένας μας έχει στο θέμα αυτό τη δική του πορεία αναζητώντας άλλοτε γνώση, άλλοτε ψυχαγωγία, δράση, να σκοτώσει τον χρόνο του, αναζητώντας μια άλλη ζωή. Επιλέγω υπακούοντας στις επιθυμίες μιας στιγμής, στην αγάπη για κάποιον συγγραφέα, στην περιέργεια για κάποιον άλλο. Πολύ μεγάλη σημασία για μένα έχει στην τελική επιλογή το όνομα του μεταφραστή. Επίσης, έχω και επαγγελματικές υποχρεώσεις. Δεν μπορώ να αποφύγω ένα βιβλίο που συζητιέται πολύ, μια πολυαναμενόμενη άφιξη, κάτι που θεωρείται εκδοτικό γεγονός. Ακόμη κι αν δεν το κάνω καθόλου κέφι τις περισσότερες φορές το διαβάζω ώστε να σχηματίσω μια δική μου άποψη, να έχω να πω κάτι παραπάνω, κάτι τεκμηριωμένο όμως, όταν θα με ρωτήσουν ή και χωρίς με ρωτήσουν, για παράδειγμα στη ραδιοφωνική μου εκπομπή. Συνεπώς η επιλογή ενός βιβλίου από ένα σημείο και μετά είναι ένας συνδυασμός επιθυμίας και ανάγκης ωστόσο πάντα θα παραμένει μυστήριο τι κάνει κάποιον να στραφεί στα βιβλία, κυρίως αν δεν προέρχεται από ένα περιβάλλον που δεν σχετίζεται με αυτά.

 

Προτείνετε βιβλία στην εκπομπή; Τα συνδυάζετε με τη μουσική;

Επί σειρά ετών άκουγα από συναδέλφους μου να διατυπώνεται η άποψη πως μόνο μέσα από την γραπτό λόγο μπορεί να υποστηριχθεί αποτελεσματικά ένα βιβλίο. Μια άποψη λανθασμένη που υποτιμά το ραδιόφωνο καθώς και αυτό αποτελεί ένα υπέροχο μέσο για την προβολή του βιβλίου χωρίς καθόλου να απαγορεύει την κριτική προσέγγιση. Το αντίθετο ακριβώς, νομίζω πως την ευνοεί. Εργάζομαι στην ραδιοφωνία περίπου 30 χρόνια και το βιβλίο ήταν κομμάτι της ραδιοφωνικής ταυτότητας που προσπάθησα να δημιουργήσω επειδή ήταν και κομμάτι της ζωής μου. Δεν σας κρύβω πως εργάστηκα ώστε να επινοήσω έναν νέο τρόπο ραδιοφωνικής παρουσίασης των βιβλίων καθώς αυτός που άκουγα, μέσα στην πόζα και την ψυχρότητα, δεν με ικανοποιούσε καθόλου. Ελπίζω κάτι να κατάφερα. Στη “Σάγκα” αφιερώνω ένα μεγάλο κομμάτι στο βιβλίο με παρουσιάσεις, κριτικές προσεγγίσεις, συνεντεύξεις συγγραφέων και μεταφραστών. Προσπαθώ να καλύψω την εκδοτική επικαιρότητα ωστόσο πάντα θέλω λίγο χρόνο για το παλιό. Μια επέτειος γέννησης ή θανάτου δίνει την αφορμή για μια ραδιοφωνική συνάντηση με αγαπημένους συγγραφείς. Είναι τα λεγόμενα “μνημόσυνα” και έχω μακρά θητεία σε αυτά. Σπανίως τα δένω με τη μουσική, δεν το θεωρώ και απαραίτητο. Στη “Σάγκα” η μουσική λειτουργεί ως ανάπαυλα ανάμεσα στα θέματα.

 

Τι βιβλία προτείνετε στους ακροατές σας;

Έχει μια ευθύνη το να προτείνεις βιβλία σε άλλους. Πρέπει να είσαι καλά ενημερωμένος, να μην μένεις προσκολλημένος στο προσωπικό γούστο, την επιθυμία ή την ανάγκη. Προτείνω συνήθως βιβλία από την πολύ πρόσφατη εκδοτική κίνηση, κάτι που μπορεί κανείς να βρει εύκολα στα βιβλιοπωλεία, τα οποία να ανταποκρίνονται σε κάποια στάνταρ όπως εκείνα της καλής μετάφρασης, προσεκτικής επιμέλειας και φροντισμένης έκδοσης. Ένα επίμετρο, ένα χρονολόγιο ή σημειώσεις που σε βοηθούν να εισχωρήσεις πιο βαθιά σε αυτό που διαβάζεις είναι πάντα επιθυμητά και προσθέτουν κύρος, δίνουν την αίσθηση μιας παραπάνω φροντίδας.

 

Από που αγοράζετε βιβλία; Επιλέγετε το διαδίκτυο ή τα βιβλιοπωλεία;

Το έχω πάρει απόφαση πως είμαι άνθρωπος του προηγούμενου αιώνα. Το βιβλιοπωλείο ήταν και παραμένει ο χώρος μου. Τα παιδιά μου για παράδειγμα που είναι άνθρωποι αυτού του αιώνα κάνουν διαρκώς on line αγορές βιβλίων, λένε πως βαριούνται να μπουν σε έναν χώρο και να ψάξουν. Το αντίθετο ισχύει σε μένα. Δεν βαριέμαι ποτέ και πάντα με διασκεδάζει.

 

Κρατάτε σημειώσεις; Πως συμπεριφέρεστε στα βιβλία;

Πριν μερικά χρόνια ένα φίλος μου γύρισε πίσω ένα βιβλίο που του είχα δανείσει λέγοντας “αντιλαμβάνεσαι πως έτσι όπως το κατάντησες δεν μπορεί να διαβαστεί από άλλο άτομο;”. Είχα πραγματικά εκπλαγεί όταν έπιασα κάποια στιγμή στα χέρια μου το βιβλίο ενός άλλου φίλου όπου είχε τραβήξει μόνο μια αχνή γραμμή με μολύβι κάτω από μια πρόταση. Το δικό μου αντίτυπο του ίδιου βιβλίου ήταν κανονικά ξεκοιλιασμένο. Τον θαύμασα βέβαια γιατί κατάφερε ανάμεσα στα τόσα σημεία να υπογραμμίσει μια και μόνη γραμμή, αυτή που είχε πραγματική σημασία για εκείνον. Τα βιβλία κακοπαθαίνουν στα χέρια μου αλλά αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που διαβάστηκαν, συνήθως με την ψυχή στο στόμα, σε διαδρομές με το λεωφορείο, ανάμεσα σε δυο ή περισσότερες επαγγελματικές υποχρεώσεις, ταΐζοντας μωρά, περιμένοντας να χτυπήσουν σχολικά κουδούνια για τη λήξη του μαθήματος και δέχτηκαν κάθε είδους αντικείμενο για σελιδοδείκτη: μαρκαδόρο υπογράμμισης, μολύβια, στυλό διαρκείας, κουτάλες μαγειρικής, κουδουνίστρες και θερμόμετρα. Είναι βιβλία που ζουλήχτηκαν σε τσάντες, που έχουν λεκέδες από γάλα και αντιβιοτικά με γεύση φράουλα, σημάδια από φλιτζάνια του καφέ και ποτήρια του κρασιού. Σήμερα, που διαβάζω πολύ λιγότερο παρουσιάζουν καλύτερη εικόνα.

 

 

Αγαπημένο βιβλιοπωλείο;

Το “Κάτι γίνεται” στην οδό Ανθέων που εδώ και πέντε χρόνια είναι η φιλόξενη στέγη της λέσχης μας. Και βέβαια η “Μυθιστορία” , το υπέροχο βιβλιοπωλείο στον πιο όμορφο δρόμο της Θεσσαλονίκης, την οδό Βαφοπούλου.

 

Αγαπημένος λογοτέχνης;

Θα πω τον Σαίξπηρ γιατί εμπεριέχει όλα τα επόμενα, συγγραφείς και λογοτεχνικά είδη. Έχει έναν ωραίο στίχο ο Peter Hammill, “τι ξέρουμε εμείς πού δεν το γνώριζε ο Σαίξπηρ”. Έχει φυσικά δίκιο. Όμως θέλω να μνημονεύσω και τον Ζέμπαλντ. Υπάρχει η αντίληψη ότι από μια ηλικία και έπειτα είναι δύσκολο να κάνουμε φίλους, να ερωτευθούμε, να συγκλονιστούμε από κάτι που διαβάσαμε και αυτό να μας αλλάξει, το οποίο είναι σωστό σε γενικές γραμμές. Όταν αυτό όμως ανατρέπεται προκύπτει μια πολύ δυνατή εμπειρία. Όταν διάβαζα τους “Δακτύλιους του Κρόνου” είχα σχεδόν συντονιστεί με τις αναπνοές αφηγητή/περιηγητή. Πάντα ονειρεύομαι να κάνω ένα ταξίδι ώστε να ακολουθήσω την ίδια διαδρομή, να περπατήσω στα βήματά του. Δυστυχώς ένα τροχαίο το 2001 μας στέρησε αυτόν τον σπουδαίο συγγραφέα.

 

Αγαπημένος λογοτεχνικός ήρωας;

Θα πω την Λαίδη Μακμπέθ, δεν ξέρω αν είναι ο πιο αγαπημένος αλλά σίγουρα πρόκειται για έναν από τους πλέον συγκλονιστικούς. Η στιγμή που τρίβει εμμονικά τα χέρια της για να φύγει το αίμα συνοψίζει το δράμα του νεωτερικού ανθρώπου.

 

Τι μουσική ακούτε όταν διαβάζετε;

Χμ , δεν ακούω, είναι δυο τελειώς διαφορετικές δραστηριότητες τις οποίες ποτέ δεν κατάφερα να συνδυάσω.

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας μέρος για διαβάσμα;

Το κρεβάτι μου, χωρίς δεύτερη σκέψη. Ακόμη και τα λεγόμενα “βιβλία γραφείου” εκεί τα διαβάζω. Έχοντας διαβάσει σε πολλά και απίθανα μέρη γνωρίζω πως είναι το πιο φιλόξενο σημείο του κόσμου για μένα.

 

Ποια είναι η λίστα βιβλίων σας στα προσεχώς;

Ο “Αύγουστος” του Τζον Γουίλιαμς, το “ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημέριου” του Ζωρζ Μπερνανός, το νουάρ “Ο ξυλοκόπος” του Ρέτζιναλντ Χιλ και το “Σκέψεις για τον 20ο αιώνα” του Τόνι Τζαντ.

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload