Please reload

Recent Posts

Οι άνδρες που αγάπησαν την Ήβλυν Κόττον

 

Το αυξανόμενο ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού για τη σύγχρονη ιρλανδική πεζογραφία και τα αξιοσημείωτα έργα της φαίνεται πως ώθησαν τις εκδόσεις Αγρα να επανακυκλοφορήσουν το βραβευμένο μυθιστόρημα του Φρανκ Ρόναν «Οι άνδρες που αγάπησαν την Ηβλυν Κόττον». Μια σαρκαστική μυθοπλασία που είναι περίπου αυτό που λέει και ο τίτλος, δηλαδή η περιγραφή των σχέσεων που συνάπτει διαδοχικά, με έξι διαφορετικούς άνδρες, μια γυναίκα, και καλύπτουν χονδρικά δύο δεκαετίες (1970-1990) στη Μεγάλη Βρετανία. Σημαδιακές όμως δεκαετίες για την ανέλιξη του φεμινιστικού κινήματος και όχι μόνο.

Εποχές μετάβασης από τη μελαγχολία και τον προστατευτισμό των Εργατικών κυβερνήσεων, στην ξέφρενη κούρσα της θατσερικής διακυβέρνησης.

Αφηγητής των ερωτικών περιπετειών της Ηβλυν Κόττον είναι, όπως καταλαβαίνουμε από τις πρώτες αράδες του βιβλίου, ένας από τους εραστές της, ο πιο πιστός, ο πιο επίμονος και ο πιο αυτοκαταστροφικός.

Διαβάζουμε στη σελίδα εννέα την εναρκτήρια δήλωσή του: «Είμαι ερωτευμένος με την Ηβλυν Κόττον είκοσι τέσσερα χρόνια και τέσσερις μήνες. Εχουμε κάνει έρωτα δύο φορές. Η πρώτη ήταν πριν από είκοσι τρία χρόνια. Η δεύτερη ήταν χθες».

Στο διάστημα μεταξύ των δύο επαφών τους μεσολαβούν άλλοι πέντε άνδρες, κάποιες περιστασιακές σχέσεις και φυσικά κοσμοϊστορικές αλλαγές στην κοινωνία, στον οικογενειακό και εργασιακό περίγυρο.

Το πορτρέτο της κεντρικής ηρωίδας σχηματίζεται σιγά σιγά από τα δυσάρεστα και τα ευτράπελα των ερωτικών της επιδόσεων, όπως τις καταγράφει ο επιστήθιος φίλος και παραγκωνισμένος εραστής της, ωστόσο κι αυτός, συν τω χρόνω, θα επικεντρωθεί στον μακροχρόνιο γάμο της Ηβλυν με τον Τζούλιους Ντρέικ, κοσμοπολίτη, από καλή οικογένεια, με καλλιτεχνικές ανησυχίες και πολλά χρήματα.

Ο γάμος αυτός, που γρήγορα θα μετατραπεί σε παγίδα για την πάντα ανήσυχη ηρωίδα, έχει ένα σημείο τομής: τη γνωριμία της με έναν απλό εργάτη που επισκευάζει τον αχυρώνα της εξοχικής κατοικίας και τη φυγή της στο Λονδίνο, έπειτα από έναν θυελλώδη καβγά με τον ανερμάτιστο σύζυγό της. Ουσιαστικά, από τις 348 σελίδες του βιβλίου, οι 216 αφορούν αυτή την «ανάρμοστη» σχέση. Υπάρχει, ασφαλώς, ένα δημοφιλές και σκανδαλώδες, στην εποχή του, πρωτότυπο κείμενο πάνω στο οποίο πατάει η πένα του Φρανκ Ρόναν. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τον παρεξηγημένο –λογοτεχνικά και κοινωνικά– «Εραστή της Λαίδης Τσάτερλι».

Οποιος έχει διαβάσει με προσοχή το πολύκροτο μυθιστόρημα του Ντ. Χ. Λόρενς θα έχει διαπιστώσει το έντονα πολιτικο- ιστορικό πλαίσιο, όπου τοποθετείται η δράση των ηρώων, όπως και το κοινωνικό υπόστρωμα, όπου ανθίζει η παθιασμένη σχέση της ανικανοποίητης Λαίδης και του ταπεινής καταγωγής αγροφύλακα.

Η Ηβλυν είναι μια μοντέρνα Λαίδη του 1980, καχύποπτη, φοβική, ασταθής, μα πάνω από όλα γυναίκα. Ο νεαρός εργάτης, που έρχεται για να επισκευάσει τις στέγες τους, αποτελεί γι’ αυτή μια δυσάρεστη υπενθύμιση της εξουσίας του συζύγου της, ώς τη στιγμή που θα τον δει ως άντρα με σάρκα και οστά και όχι ως ένα ακόμη μέλος του υπηρετικού προσωπικού.
Γενναία απόφαση

Ευτυχώς, η Ηβλυν δεν ζει στις αρχές του 20ού αιώνα, αλλά στο τέλος του. Τα ήθη έχουν αλλάξει ακόμη και στη Γηραιά Αλβιώνα. Ο φριχτός απολογισμός της ζωή της, ερωτικός και οικονομικός, θα τη σπρώξει στο μεγάλο άλμα: να προτείνει στον νεαρό εργάτη να την ακολουθήσει στην πρωτεύουσα και να ζήσουν μαζί, όσο αντέξουν ο ένας τον άλλον. Γενναία απόφαση, φυσικά, μιας γυναίκας, που δεν ανέχεται πια «το χρυσό κλουβί» του πλούσιου γάμου, αλλά διεκδικεί το δικαίωμα στην προσωπική ευτυχία, στη σεξουαλική ολοκλήρωση, χωρίς να υπολογίζει το κόστος και τις παράπλευρες απώλειες. Παράπλευρη απώλεια είναι και ο ερωτευμένος αφηγητής μας, που έπειτα από μια επαφή στιγμιαίας παρηγοριάς, θα οδηγηθεί στην αυτοκτονία. Μπορεί η Ηβλυν να είναι αντισυμβατική ως ιδιοσυγκρασία, είναι όμως και σκληρή προς το οικείο περιβάλλον της. Για να επιβιώσει με τους δικούς της όρους δεν θα διστάσει να μετατραπεί από θύμα σε θύτη.

(Καθημερινή-Νίκος Δαββέτας)

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload